Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Wanneer ik naga hoe de beklaagden zich gehouden hebben in her

"afdTnrf^T^-^^1 * »"* «» ^ ~k

van de principieele dienstweigeraars. Die hebben zich ^ ik snreek nn alleen over de „echte" principieele dienstweigeraars - iffi? gewoon goed gehouden. Zij begonnen met hun Scuses te maken" dat zij den heeren de last aandeden van zich te laten vervoC Ziï vonden dit erger voor degenen die vervolgden dan voor h^ die ver volgd werden; zij namen genoegen met een bevel, om eT'pak Tan

?emaSnZfi"ZT* ™ï de * ^ bezwaar heS

SThet 0JM ^opig aan de zijde van het O. M., soms

tegen het O. M. m, om de rechters te bewegen, toch vooral niet te letten op juridische fouten, en de vervolging te doen slagen wan? anders waren ze nog verder van huis. Zij hebben altijd gedS gewacht en wachten ook thans nog op een betere regering van de berechting der gewetensbezwaarden

Wanneer ik dit alles naga, dan meen ik, dat naast al de eerepalmen die aan verschillende groepen zijn en nog zullen worden uitgereikt, aan de groep van de beklaagden een heel klein bloempj niet mag worden onthouden. FJ

ï nV^f n°g eene »Pmerking kunnen maken over het snelle recht. Och, dat was toch ook wel eens aardig! Ik heb het gehad, dat ik den krijgsraad telefonisch mededeelde, waarom ik meende dat een beklaagde uit de preventieve hechtenis kon worden ontslagen en dat de beklaagde een paar uur later vrij was. En zoo heb ik meer gevallen van snel recht gehad. Ik kan bijv. noemen het geval waarin iemand was veroordeeld tot 4 dagen; de advocaat-fiskaal en nij waren m appèl gegaan, maar de 4 dagen werden oogehblikkeliik geëxecuteerd. Dat was toch wel heel snel! Het Hof maakte er twee dagen van en toen heeft men die twee dagen nog eens willen executeeren, maar daartegen — ik moet het tot zijn schande zeggen — had de beklaagde bezwaar! Hij zei: „ik heb nu vier dagen gezeten ^ krijg er nu maar twee (onschuldigen worden niet veroordeeld) en wil nu niet meer gaan zitten". Dan begint er een heele geschiedenis want dan krijgen wij een briefwisseling van den brigade-commandant, die schrijft aan den Officier van Justitie te daar en daar, en die aan den advocaat-fiskaal en die aan den garnizoenscommandant en die aan den commandant van het depót zoo en zoo — ik'ben dan den draad van de correspondentie kwijt maar neem dien draad weer op bij den advocaat-fiskaal aan den auditeur-militair, en deze zegt: „die executie is geweest op bevel'van den krijgsraad". En toen was het in orde: de man behoefde die twee dagen niet te zitten. Dit is dus een geval, waarin heel snel récht werd gedaan; executie, voordat het vonnis in kracht van gewijsde was!

Vraag ik mij af, of er goed recht is gesproken dan ga ik zien op blz. 2'5 van het prae-advies, waar gezegd wordt, dat het doel van de rechtspraak is, den delinquent er toe te brengen, dat hij zegt: „dat doe ik nooit weer", en anderen: „daar beginnen wij niet aan". En dan denk ik in eens aan die vele strafbare feiten, die begaan zijn in

Sluiten