Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

onderzoek, worden gebezigd in het leger. Men moet dus in onze Rechtspleging overnemen al datgene, uit het Wetboek van Strafvordering, dat zich leent voor de militaire maatschappij. Verder heeft men den troep te doordringen van de gewichtigste beginselen betreffende het voor-onderzoek, bijv. dat men zijn handen heeft af te houden van het overtuigingsmaterieel. Ik zal hierover niet in details treden, maar ik meen toch te mogen zeggen, dat wanneer wij veel vrijspraken hebben gehad in de militaire rechtspraak, dit voor een goed deel hieraan te wijten is, dat men niet goed raad wist met de overtuigingsstukken. Wanneer er bijvoorbeeld met een mes gestoken was, ging men — om het zoo uit te drukken — aan dat mes zitten friemelen, waardoor onmogelijk werd het maken van vingerafdrukken, wat juist zoo'n uitstekend middel was geweest om den dader te ontdekken. Zoo werden ernstige zaken bjj voorbaat bedorven.

De critiek, die hier geleverd is op de instructie door den officiercommissaris schijnt mij niet geheel juist. Evenals de rechter-commissaris in de burgermaatschappij is de officier-commissaris naar mijn meening tot op zekere hoogte een kantoormensen, en ik geloof ook niet, dat het mogelijk is hem anders dan dat te maken wegens de groote hoeveelheid en verscheidenheid van zaken. Er heeft als het ware een concentratie van alle zaken plaats bij den officier-commissaris en naar mijn meening moet en zal dat wel zoo blijven.

De decentralisatie bij de berechting van de zaken moet gevonden worden in den troep zelf, maar een behoorlijke politie, — zij het onder anderen naam — dient te worden ingesteld.

De critiek op de officieren-commissaris kan tot op zekere hoogte worden voorbijgegaan. Het voorbeeld, dat hun gegeven wordt in de Rechtspleging is allerbedroevendst. Dat van iemand, die uit den troep komt en geen verstand heeft van juridische zaken, gevraagd wordt om de verschillende vragen, die gesteld moeten worden aan een beklaagde, op te nemen in het proces-verbaal, is een practisch onmogelijke eisch. Daarvoor ware grondige stenographische kennis vereischt. Het gevolg is dan ook, dat van de vragen en antwoorden niets terecht komt en de lezing gewoonlijk vermaak of ergernis wekt. Men moet geen anderen eisch stellen dan dat de vraagartikelen zóó worden gesteld, dat alle punten worden opgehelderd, die opheldering behoeven en dat het proces-verbaal voor een normaal ontwikkeld mensch duidelijk is als een behoorlijk gesteld relaas.

Wat den langen duur van het proces aangaat, het is mogelijk, dat deze te wijten is aan de officieren-commissaris. Hierin kan verbetering worden gebracht eensdeels door meer officieren-commissaris aan te stellen en anderdeels daartoe dan personen te kiezen op wier energie men staat kan maken en die de zaken vlot en behoorlijk weten te behandelen.

Een algemeene fout bij de militaire rechtspleging is, dat de eigenlijke organisatie te wenschen overlaat en dat er een te groot aantal en verscheidenheid van autoriteiten is.

Sluiten