Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vrije stad te zijn. Zouden nu al deze invloedrijke menschen gedurende die twee weken, dat de conventie duurde, op een droogje moeten zitten ? Nooit! zeiden burgemeester en wethouders; en den directeur van het stedelijk) ziekenhuis werd zijdelings gelast om honderden kisten met verschillende dranken uit het entrepot aan te koopen, zoogenaamd bestemd voor hospitaalgebruik. En zoo gaat het overal.

En geloof geen oogenblik, dat deze sluikhandel gedreven wordt door den kleinen man. Het is een absoluut systematische organisatie met millioenen kapitaal en duizenden handlangers, wier werk, positie en salaris zuiver zijn vastgesteld. Er zijn millioenen te verdienen en de belooning voor ieder, die mede doet, is hoog en de risico betrekkelijk gering.

Daarbij komt, dat in Amerika de tractementen van regeeringsambtenaren zeer laag zijn en dat men er géén pensioenregeling kent. Stel u nu eens voor een portier of bewaker van een entrepot-magazijn of een ambtenaar der in- en uitvoerrechten, die zijn ouden dag ziet naderen, nooit genoeg verdiend heeft om iets ter zijde te leggen en vandaag of morgen zonder pensioen ontslagen wordt. En hij behoeft zich alleen maar vast te laten binden en later te verklaren, dat zes mannen hem overweldigd hebben, om eenige duizenden als omkoopsöm te ontvangen! Het zijn al heel sterke karakters, die onder dergelijke verleiding getrouv? blijven. Ook zijn er vele gevallen, dat bij een onverwachte inspectie der entrepots honderden vaten öf leeg werden bevonden óf gevuld met water en niemand inlichtingen kon geven waar de inhoud gebleven was. Het aantal trucs is ontelbaar. Zoo kwam er kort geleden in San Franciseo een aardig gevonden staaltje aan het licht, De eigenaars van drank, opgeslagen in entrepot mogen dien in het buitenland verkoopen. Men kan dus een permissiebiljet krijgen om drank per zekere boot naar, bijvoorbeeld, Japan te vervoeren. Met dit biljet gewapend ging men dan naar het entrepot ; er werden twintig vaten whiskey op een wagen geladen en naar de boot gereden. Van tevoren was natuurlijk de vracht betaald aan de betrokken stoomvaartmaatschappij en waren de documenten in orde gemaakt.

Bij aankomst aan het schip werden door den daar dienstdoenden beambte de zegels en merken gecontroleerd en als alles in orde bevonden was werden de vaten ingeladen in het ruim en stonden zij behoorlijk vermeld op het scheepsmanifest als „whiskey". Bij aankomst in Japan echter kwan niemand opdagen om het partijtje in ontvangst te nemen en werden de goederen aldus opgeslagen in entrepot. Tot men langzamerhand in Yokohama en Kbbe en Hongkong honderden vaten z.g. „whiskey" in entrepot had die maar steeds door niemand opgeëischt werden. Een nader onderzoek bracht aan het licht dat alle vaten met water gevuld waren. De heele truc was, dat de voerman die de vaten uit het entrepot haalde om ze naar het schip te brengen onderweg even een pakhuis binnen reed waar alles klaar was gemaakt om de vaten in een ommezien te ledigen en met water weder te vullen. Dan gingen ze het schip in en kon het niemand meer iets schelen wat er verder van de vaten terecht kwam. Wat beteekent de scheepsvracht van Caü-r fornia naar Japan, wanneer men duizend procent winst maakt? '

En "zoo zoude ik voorbeelden kunnen aanhalen bij dozijnen, ik zou er een heel boek van avonturen over kunnen schrijven.

De groote moeielijkheid in de uitvoering der Volstead Act is dat, al is de kleinhandel in alcohol verboden, de

Sluiten