Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

groothandel echter geregeld doorgaat. Een tweede fout is. dat de eene groothandelaar aan een anderen collega weer verkoopen kan wat hij aan een entrepot onttrokken heeft.

Laten we dus aannemen dat groothandelaar A. 50 vaten alcohol uit entrepot ontvangt tegen een permissiebiljet aantoonende dat hij ze aanvraagt voor „non-beverage purpose". Best, zijne boeken zullen later moeten aantoonen wat hij er mede gedaan heeft.

Maar hij kan ze overdoen aan een anderen en-gros handelaar en deze kan dit ook weer doen, en tien vaten hier en vijf vaten daar verkoopen. Het wordt ten slotte voor de regeerings-inspecteurs vrijwel onmogelijk uit te maken waar de origineele vijftig vaten gebleven zijn, want aan het einde van de lange reeks van koopers en verkoopers is gewoonlijk één engrosman die zoogenaamd failliet is, óf zijn zaak heeft opgeheven óf niet meer te vinden is.

Elke nieuwe wet heeft natuurlijk zijne leemten die bij het maken ervan niet voorzien werden, en die langzamerhand door nieuwe wetjes gecorrigeerd zullen moeten worden, maar voorloopig hebben de sluikhandelaars geld genoeg om de beste advocaten te betalen om die leemten en gaten in de mazen van het wettelijk net voor hen op te zoeken en hen te helpen er door te sluipen.

En hoeveel alcohol is er niet uit de entrepots gehaald op permissie-biljetten die later bleken yervalscht te zijn. Elke permissie moet geteekend worden door een hoofdambtenaar van den accijnsdienst, den zoogenaamden prohibitiondirector.

In 1919 bleek plotseling te San Franciseo dat dozijnen dezer per mits de vervalschte handteekening van dezen ambtenaar droegen. Den middag dat dit ontdekt werd ontving hij een telefonisch bericht, z.g. afkomstig van een familielid buiten de stad om direct daarheen te komen wegens ernstige familie-aangelegenheden.

Hij begaf zich per automobiel op weg en intusschen werd op zijn kantoor ingebroken en werden alle permissiebiljetten — zoowel vervalschte als echte — gestolen uit het archief.

Van den hoofdambtenaar hoorde niemand meer totdat zijn lijk en zijn automobiel gevonden werden in een ravijn een uur buiten San Franciseo! U ziet, ik overdrijf niet met te zeggen, dat men ook voor niets terugdeinst. Er werd een scherp onderzoek geopend natuurlijk en er werd niets ontdekt dat bewees dat er hier een moord gepleegd was, maar het was toch wel al een heel toevallige samenloop van omstandigheden, nietwaar ?

II (Slot).

Zooals ik reeds zeide, zijn er drie manieren om den op een slokje berusten Amerikaan van drank te voorzien, namelijk het bedriegelijk onttrekken van spiritualiën aan de gouvernements entrepot-pakhuizen, ten tweede het clandestien maken van alcohol en ten derde de smokkelhandel.

Het tweede hier geciteerde middel is het geringst in omvang maar verreweg het gevaarlijkst. Ik bedoel voor de menschen die dit product koopen en drinken. Men moet altijd in het oog houden dat degeen die stiekem alcohol koopt evengoed de wet overtreedt als degeen, die het verkoopt en dat dus een bedrogen of vergiftigde kooper geen verhaal heeft op den man die hem het zaakje verkocht! Het zijn heel eenvoudig heler en steler.

De alcohol die stiekem in Amerika vervaardigd wordt draagt den poëtischen naam van „moonshine". De afleiding van deze benaming is waarschijnlijk te danken aan het feit, dat de eenvoudige en ruwe distiller-toestellen

Sluiten