Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zijn om alleen in die haven de reusachtige en vèr-verspreide ligplaatsen van schepen te bewaken.

Wanneer men de avonturen leest van de moderne smokkelaars, dan komen ons al de romantische verhalen weer voor den geest uit den Napoleontischen tijd, die wij als jongens met zooveel graagte lazen. En, nietwaar, smokkelaars waren altijd romantisch en dapper en van-zessen klaar en onze jeugd-sympatieèn waren altijd aan hun zijde en zeker niet aan die der preventieve ambtenaren.

Wel, die oude tijden zijn weer teruggekeerd met hunne geheimzinnige lichtsignalen en grotten en geheime landingplaatsen, die steeds varieeren. Met dit verschil echter, dat de moderne smokkelaars het veel makkelijker hebben dan de voormalige Napoleontische collega's.

Want zij kunnen beschikken over pijlsnelle motorbooten met draadlooze installaties die hen op het laatste oogenblik melden, waar de kust veilig is om te landen, over nog veel snellere automobielen die gereed staan om na de welgelukte landing het aangebrachte onmiddellijk weg te voeren en te verspreiden.

Ik weet verscheidene gevallen van beschaafde jonge mannen die er aan mee doen, niet in de eerste plaats om de winst, doch voornamelijk als sport. Het is een jacht voor hen, met risico's, met sluwheid tegen list, met vervolging en ontsnapping en glorieuze zelfvoldoening als het lukt. En als zij gesnapt worden? Wel, de boot wordt verbeurd verklaard en er staat een paar maanden gevangenisstraf op, maar niemand ziet neer op iemand die in de gevangenis heeft gezeten als dranksmokkelaar! Bijna iedereen loopt die risico toch op het oogenblik.

De meeste drank komt binnen via Canada en via Mexico. De grens tusschen deze landen en de V. S. loopt over honderden mijlen door woestijnen of verlaten, onbewoonde oorden en de smokkelaars gaan in groepen van vijftig tot honderd met pakezels of automobielen over de grens. En zij zijn gewapend en wee den douanier die hun in den weg durft treden.

En dan is er de geregelde drankroute van Florida op West-Indjë. Het is slechts 40 mijlen naar de Bahamaeilanden of tachtig naar Cuba.

De Amerikaansche couranten drukten onlangs eenige I foto's af genomen langs de kust van Grand Bahama Island. Men zag er booten en schoeners geankerd liggen en tusschen de masten hingen groote zeilen met aanbevelingen in koeien van letters als: „AU kinds of Liquor" — „We will load it aboard for you" — Seoth whiskey $ 36.— per case" enzoovoorts.

De Amerikaansche smokkelaar schiet met zijn snelle motorboot langszijde deze drijvende drankpakhuizen, laadt in een half uur een paar honderd kisten en is in een I paar uur weer terug op de afgesproken plek, zegge vijf [ uur voor de geheele trip. Matig gerekend is zijne winst I vijf en twintig dollar per kist van twaalf flesschen of I $ 5000 voor zijne geheele lading. En de geheele beman- I ning bestaat waarschijnljik uit den eigenaar en een vriend, I die als bediener van den motor fungeert. Kunt u begrij- 1 pen hoe verleidelijk het is om aan deze sport mede te doen? I

Echter is in de laatste maanden een industrie ontstaan, I die nog veel grootere winsten maakt. Een oud spreek- I woord zegt „There is no honor amongst thie- I ves". Deze motorboot-smokkelaars worden niet alleen I beloerd door de weinige preventieve ambtenaren, maar nog I

Sluiten