Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Zoodra de defibrinatie is afgeloopen, wordt het bloed gefiltreerd en overgebracht in steriele flesschen van 2 liter inhoud, waarvan er 3 in een houten transportkist passen, welke ter beschikking van de veeartsen worden gesteld. Steeds wordt derhalve versch bloed ingespoten en nimmer in een geringere hoeveelheid dan van 300 ccM.

Uitsluitend dieren, welke nog geene ziekteverschijnselen vertoonen, worden ingespoten en in den regel worden ze na de inspuiting opzettelijk besmet.

De veeartsen meenen te hebben opgemerkt, dat de melkgift bij de behandelde koeien spoediger begint toe te nemen dan bij niet-behandelde.

In ieder geval is het aantal noodslachtingen, sedert de bloedinspuitingen worden toegepast, sterk verminderd.

Op het verloop van de klauwaandoeningen zou de bloedbehandeling geen gunstigen invloed uitoefenen.

De veehouders betalen voor iedere inspuiting 20 francs en uit die inkomsten kunnen alle onkosten bestreden worden.

De te Zürich gevolgde methode om bloed te winnen is eenigszüts anders.

Daar brengt men een canule in den halsslagader en vangt het bloed op in een sterielen ketel waarin op 10 L. bloed 300 gram van een 10% oplossing van natrum-citraat wordt gebracht.

Gemiddeld verkrijgt men 24 L. bloed per geslacht rund; dus aanmerkelijk meer dan te Luzern.

Men vermengt hier het bloed niet

In de andere kantons vinden de inspuitingen plaats op initiatief van de practiseerende veeartsen, zeer tot ergernis van den Directeur van den Veeartsenijkundigen Dienst, die van meening is, dat door de ongecontroleerde inspuitingen de bestrijding der ziekte wordt geschaad, omdat de veehouders en ook de veeartsen, nalatig worden in het nemen van voorzorgsmaatregelen. Soms helpen zij zelfs mede om de ziekte te verspreiden. Speciaal in de kantons Bern en Freiburg, waar de ziekte in hevige mate heerscht, schijnt door de inspuitingen meer kwaad dan goed te zijn gedaan.

Verschillende kantonale en plaatselijke overheden hebben dezen zomer op eigen gezag maatregelen genomen, welke ten doel hadden het binnenslepen en het verspreiden van de gevreesde ziekte te voorkomen.

Zoo werden interkantonale wegen afgesloten en ontsmettingsvoorschriften gegeven voor personen, automobielen, enz.

In het kanton Bern b.v. moesten alle reizigers bij het verlaten van de spoorwegstations over een met creoline gedrenkte laag zaagsel gaan.

Bij een automobieltocht over den Brünig-pas bleek de weg bij de grens

Sluiten