Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

diarrhee hadden gingen meestal door het middel sneller dood, anderen Kregen diarrhee, welke soms doodelijk eindigde. Alleen bij vroegtijdige toepassing had het middel een gunstig effect, hetwelk moet worden toegeschreven aan een laxeerende en desinfecteerende werking van het darmkanaal. Wij komen tot de conclusie, dat dit middel in handen van een deskundige, op het juiste moment en bij de daarvoor geschikte gevallen toegepast, nuttig kan werken. Het is echter geen specifiek middel tegen het virus van mond- en klauwzeer, doch kan tegen bepaalde verschijnselen bij deze ziekte voorkomend, goede resultaten hebben, evenals vele andere laxeerende en desinfecteerende middelen.

In het Tijdschrift voor Diergeneeskunde, afl. i, April 1921, heeft de heer FROS zijn methode gepubliceerd en den dierenartsen aangeraden bij voorkomende gevallen deze behandeling te probeeren.

B4. Onderzoek naar de waarde van Tryposafrol als middel ter behandeling van mond- en klauwzeer.

Reeds in 1912 zijn door Prof. Dr. L. BRIEGER en Dr. M. KRAUSE van het laboratorium der Kgl. Hydrotherapeutischen Universitatsanstalt te Berlijn, over het door hen bereide safraninederivaat, Tryposafrol, in de Berliner Klinische Wochenschrift mededeelingen gedaan.

Vooral om zijn trypanocide werking zou het middel bijzondere aandacht verdienen. In een artikel in het bovengenoemde tijdschrift, jaargang 1914 wordt onder den titel „Neues über Tryposafrol und Novotryposafrol" door genoemde onderzoekers medegedeeld, hoe het middel ook bij mond- en klauwzeer een gunstige werking zou uitoefenen. In dit artikel staat hierover het volgende:

Tierarst METZNER (Kattowitz) schreibt uns über seine Versuche mit Tryposafrol bei Maul- und Klauenseuche bei 80 sehr schwer kranken Rindern am 4 Dezember 1913 folgendes:

„Bei Maul- und Klauenseuche der Rinder wirkt Tryposafrol die Seuche coupierend. Auf einem Gute waren 80 Kühe sehr schwer an Maul- und Klauenseuche erkrankt. Dieselben erhielten dreimal taglich je 1 g. Tryposafrol in Getrank. Nach 10 Tagen waren die Tiere gesund, und es zeigten sich keinerlei Nachkrankheiten."

In Juli 1919 werd van de zijde der uitvinders door bemiddeling van den Nederlandschen Gezant te Berlijn een verzoek gericht tot den Minister van Buitenlandsche zaken om in Nederland proeven met het middel te doen nemen. Bij dit verzoek werd overgelegd een afschrift van een publicatie in de Tierarztliche Rund schau van Kynast, Veterinair in de Etappe in het Westelijk leger.

De mededeelingen over de behandeling met Tryposafrol door Kynast gedaan, waren inderdaad van dien aard, dat een nader onderzoek wel op zijn plaats was.

Sluiten