Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

oogenblik af, dat het spel in de hand verbruikt is, de ledige plaatsen in den cirkel niet meer aangevuld worden, maar blijven ledig. Zijn ten slotte de drie vrouwenhoopjes en dat van hartenboer geheel belegd en de heeren, die als laatste kaart op het aas komen te liggen, boven op de vier kleurenpakjes geplaatst, dan is het spel gewonnen.

No. 22. De haan in het kippenhok.

(Met een whistspel.)

Men zoekt de heeren uit het spel, plaatst den hartenheer op de tafel en legt de drie anderen als niet meedoende terzijde.

Doel dezer patience is op de vier azen, die bij hun te voorschijn komen om den hartenheer heen gelegd worden, kleurenpakjes te vormen in klimmende volgorde, die dus met de vrouwen sluiten.

Hiertoe wordt het spel in de hand genomen en kaart voor kaart gekeerd. De gekeerde kaarten worden over vier talons verdeeld naar goedvinden van den speler. Hij moet er daarbij naar streven de kaarten van gelijke kleur zooveel mogelijk in dalende volgorde op elkaar te leggen. Het is dus niet xioodig, dat de vier kaarten, die het eerst gekeerd worden, elk op een talon gelegd worden, maar men kan ze, als dat voordeelig lijkt, over een of twee talons verdeelen en daar misschien nog meer kaarten op plaatsen.

Het is verder goed van huis uit een talon te bestemmen voor het opnemen van alle kaarten, die men nergens anders kan onderbrengen. Een bepaalde regel is hiervoor echter niet te geven, alles hangt af van het goede inzicht van den speler. De azen worden natuurlijk dadelijk na hun verschijnen als grondkaarten op hun plaats gelegd en op deze azenpakjes de passende volgkaarten.

Sluiten