Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

op de basisrij echter in dalende reeks en insgelijks met afwisselende kleuren, b.v. eene hartenvrouw op een klaverenheer, een schoppenboer op hartenvrouw, ruitennegen op schoppentien, enz. De van het spel afgenomen kaarten, die noch op de azenpakjes noch op de basisrij passen, legt men vóór zich op een talon, waaruit ook de van tijd tot tijd ontstane openingen in de basisrij aangevuld worden. Is het spel uitgeput en kunnen, noch uit den talon, noch uit de basisrij passende kaarten meer genomen worden, dan neemt men den talon in de hand en doet eene tweede legging op dezelfde wijze.

Men kan niet te veel oplettendheid wijden aan de afwisseling der kleuren, zoowel bij de azenpakjes als bij de basisrij, daar van deze nauwkeurige afwisseling het slagen der patience afhangt. Het spel zou verloren zijn, als er aan het einde twee kaarten van dezelfde kleur voorkwamen.

De patience is daarentegen volkomen geslaagd, als de azenpakjes met de heeren bedekt of gesloten zijn.

Tot afwisseling van dit spel kan de basisrij in plaats van met meerdere kaarten, slechts met twee kaarten en niet meer belegd worden; overigens blijft het spel geheel hetzelfde.

No. 37. De dubbele pakjes.

(Met twee whistspellen.)

Men verdeelt het geschudde dubbele spel, zooveel mogelijk zonder de kaarten te tellen, in twee gelijke hoopen en legt ze open naast elkander voor zich op tafel, neemt telkens gelijktijdig van iederen hoop de bovenste kaart af, hetgeen het best met beide handen geschiedt en legt deze open naast de eerste hoopen, die van den rechter hoop rechts, die van den linker hoop links daarnaast, zoodat men op deze wijze vier hoopen naast elkander

Sluiten