Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Dat ook. Maar... hij wendde het gezicht af.:. „er is meer. Zal ik nog iets voor Emilie kunnen zijn?"

„Als u er de wil toe heeft, de ernstige wil, dan zeker." -

Henriëtte sprak snel. als wilde zij haar bedoeling met kracht tot hem doen doordringen.

Hij keek haar niet aan, bestudeerde zijne vingertoppen, die hij tegen elkander paste.

,,'t Is zóó," herbegon hij levendig: „Er is mij veel aan gelegen te overwinnen; ik kan de gedachte niet verdragen, dat het gerecht mij ongelijk zou geven, zooals het reeds heeft gedaan. Maar als ik overwonnen heb, zal ik niet weten wat met die overwinning te beginnen."

Henriëtte boog zich naar hem toe.

„Dat zult u wel, dat zult u zeker", zei ze dringend.

Een paar seconden blikte hij in haar warme oogen, wendde toen opnieuw het hoofd af.

„Wij moeten afwachten," zeide hij gelaten.

En vatte een ander onderwerp aan, vertelde hoe zijn koetsier verdwenen was en gaf een humoristische beschrijving van de wijze waarop

Sluiten