Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Henriëtte keek hem aan, sloeg toen weer de oogen néder.

In geen geval wilde zij het cadeau aannemen; maar evenmin de Mirabeau's gevoeligheid kwetsen.

„De speld is niet kostbaar," pleitte hij. ,,'t Is werkelijk niet meer dan een kleinigheid."

Henriëtte keek op met een glimlach. .

„Monsieur le comte," zeide zij vroolijk, „als ik die speld aannam, zou het zijn of ik iets noodig had om aan het bestaan van mijn vriend herinnerd te worden. En dat heb ik niet; ik weet ook zonder dat iets mij er aan herinnert, hoezeer u mijn vriend bent. En dat weten maakt mij zóó gelukkig, dat ik er niets van wil afstaan."

Zij sloot het étui en gaf het hem terug.

Hij nam het aan, zat een oogenblik met norsch gezicht en saamgeklemde lippen.

„U bent toch niet boos op me?" vroeg Henriëtte met iets als kinderlijke schalksheid. „Waarlijk, ik kon niet anders doen; dat moest u toch begrijpen. Kijk nu niet of ik u pijn heb gedaan. Wat beteekent iets als het al of

Sluiten