Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Henriëtte -Amélie ondervond iets als onstelling of wantrouwen.

„Moet u werkelijk naar Holland, of...?"

„Waarachtig," betuigde de Mirabeau. „Ik heb u toch gezegd, dat ik mijn Mémoires wil laten herdrukken."

Henriëtte knikte, zich herinnerend.

„En moet dat nu?" vroeg zij langzaam, beklemd bijna.

„Binnenkort, ja. Ik werk er een en ander aan pm, dat is bijna gereed."

De Mirabeau sprak opgewonden; zijn snelle adem stootte de woorden naar buiten.

„Laten wij samen reizen; laat mij voor u mogen zorgen. Alleen reizen brengt voor een vrouw als u duizend moeielijkheden en gevaren mede."

Henriëtte schudde het hoofd.

„Ik geloof, dat het beter is, elk alleen te gaan."

Zij zeide het zacht en zonder hem aan te zien.

De Mirabeau stond op, kwam dichter bij haar, boog zich over haar heen. „Waarom wilt u zich niet aan mij toevertrouwen?"

Sluiten