Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

verwondering onderkende zij, hoe gehecht zij aan hem geraakt was in die enkele maanden; hoe zijn bijzijn, zijn vriendschap een onmisbaar deel van haar leven schenen geworden. En hijzelf... hoe zou zij hem de beschikking der Abdis moeten overbrengen? hoe zou hij zich tevreden kunnen stellen met een maandelijksch bezoek in de spreekkamer, waar bezoeker en bezoek ontvangende door tralies gescheiden

waren ? pllit

Henriëtte Amélie leunde het hoofd in de hand.

Een andere uitweg bestond er niet. Buiten de kloosters was er voor haar geen veilig onderkomen te vinden en in elk klooster zouden veelvuldige bezoeken van een vriend ergernis geven.

Dus had zij te berusten. Deze maanden waren een episode geweest, een korte poos van intenser leven en glanzender vreugd dan haar bestaan misschien ooit meer zou kennen; zij zou de herinnering er aan bewaren en meedragen door haar verder leven, welk nieuw geluk daarin mogelijk zou dagen. En zij zou haar vriend behouden, ze zouden correspondeeren,

Sluiten