Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Thérèse, die te midden van doozen en pakken de voorbank innam.

De Mirabeau antwoordde, doch was, tegen zijn gewoonte, weinig spraakzaam. Hij die altijd zijn woorden wist te kiezen in overeenstemming met de persoonlijkheid van wie ze aantehooren had, die charmeerende woorden wist te vinden tegenover elke vrouw en Henriëtte's genegenheid had gewonnen door de wonderlijke intuïtie, waarmede hij hare gedachten wist uit te spreken, vond thans geen antwoord op haar vroolijkheid, haar kinderlijk genieten van de reis.

Meer dan ooit te voren was hij onder den indruk van haar jeugd, haar frischheid en voelde zich oud en bijna afgeleefd naast haar.

Haar jonge opgewektheid scheen opzettelijk te spotten met de hartstochtelijke begeerte, die niet afliet hem te kwellen, die hem in deafgeloopen nachten slaap en rust had geroofd.

Nu vond hij zelfs naast haar de rust niet meer, die haar bijzijn vroeger over hem placht te brengen: het werd hem een marteling naast haar te zitten en te weten dat zij nooit van hem zou zijn.

Sluiten