Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

aanzag met een smeeking in zijn oogen, die tranen in haar keel deed kroppen; met moeite bedwong zij een vriendelijk woord, een uiting van medelijden in den toon van haar stem.

Toen de koets op Hollandsen grondgebied was gekomen, onderging Henriëtte Amélie een nieuwe ontroering, een zachte streeling als begroette haar iets liefs. Zij zag de Hollandsche bosschen dunner nog van loof dan die in Frankrijk; aan de late eiken groenden nog slechts de eerste rimpelige blaadjes; in de boomgaarden hadden peren en kersen nauw hun bloesempracht afgeschud en de appelboomen wuifden er hunne rose bruidstakken»

Hoe zou Henriëtte genoten hebben, wanneer zij zich vrij had kunnen voelen van de Mirabeau's leed; wat geluk zou het zijn met hem eenvoudig en vrij over haar vreugde te kunnen spreken, in steê van zich gedrukt te voelen door het weten van zijn smart en zich te moeten ontzien voor ieder warm woord.

Geen oogenblik waagde zij het, met hem alleen te zijn en zóó verging ook voor haar

Sluiten