Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

oogen dicht; toen deed zij ze open, blikte naar het raam en glimlachte.

Uit haar bagage zocht zij papier en pen, ging aan de tafel zitten en schreef zonder aarzeling het verzoek aan de Mirabeau, in den loop van den morgen haar te willen bezoeken.

Toen zij den brief had gesloten en geadresseerd, ging zij zich kleeden, langzaam, in een behoefte naar bezigheid.

Haar horloge wees zeven uur, toen ih het kamertje van Thérèse gerucht klonk; spoedig werd de tusschendeur behoedzaam geopend en het meisje stak haar hoofd naar binnen.

„Is Madame al zoo ver gereed ?" vroeg zij ontsteld.

Henriëtte knikte met een glimlach.

„De schoone ochtend heeft mij vroeg wakker gemaakt," sprak zij vriendelijk.

Aandachtig beluisterde zij haar eigen stem, of die gewoon klonk en opgewekt. Want zij mocht niet als een treurende het nieuwe leven beginnen ; de Mirabeau behoefde een vroolijke gezellin.

„Madame ziet er toch moe uit," waagde Thérèse.

Sluiten