Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Zij knikte met een glimlach en herhaalde: ♦Jet-Lie ... 't klinkt vriendelijk."

„En lief en bekoorlijk als u zelf."

Hij leunde een oogenblik achterover met gesloten oogen. „God" mompelde hij... „hoe kan een mensch zoo plotseling uit de zwartste hellediepte stijgen tot in den hemel, in het

licht r

Henriëtte's oogen werden vochtig, doch op schertsenden toon verweet zij hem, zulke hyperbolische termen te gebruiken.

Hij ging niet in op haar scherts. Ernstig betuigde hij: „voor 't eerst valt er een lichtstraal uit een hoogere wereld in mijn leven."

Henriëtte bloosde in lichte gêne.

„Ik heb nog één bedenking," sprak zij. „Wanneer de cassatie van uw proces wordt ingewilligd, wanneer de wet u en de comtesse opnieuw verbindt, dan verdwijn ik uit uw leven."

„De cassatie zal verworpen worden."

De Mirabeau schudde het hoofd met de luchthartigheid, waarmede hij iets onaangenaams op zij kon schuiven, wanneer dat onaangename hem niet wezenlijk raakte.

Sluiten