Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Madame de Néhra voortaan als zijn meesteres te beschouwen en Legrain had met een oolijk gezicht beloofd, dat Madame over hem niette klagen zou hebben; hij was veel te blij dat de hemel door haar komst weer wat op zou klaren. „Monseigneur was den laatsten tijd werkelijk geen mensch meer," constateerde hij vrijmoedig, wat hem een schertsend bedoelden tik van de Mirabeau's stok bezorgde.

In den avond van een zoelen Junidag reed de koets de poort van Parijs binnen.

De Mirabeau had gewild, dat Henriëtte Amélie eerst bij vrienden van hem zou gaan, zoodat hij zijn huis gereed kon maken om haar te ontvangen. Zijn gevoel voor de uiterlijke mooiheid van de dingen tezamen met zijn fantasie deden hem verlangen, die ontvangst tot een feestelijken intocht te maken met praal van bloemen en veel licht, doch Henriëtte had te kennen gegeven, liever terstond eenvoudig met hem mede te gaan en hij had onmiddellijk toegestemd, genoot nu van het romantische, dat hun stille thuiskomen had in den warmen zomeravond als

Sluiten