Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

in het vertrek, waar de avondschemer ineenvloeide met het licht van een paar kaarsen.

„Uw werkkamer nietwaar ?" vroeg zij en haar stem borg eerbied en bewondering.

„Ja; hier heb ik vele nachten gezeten en vergeefs getracht te werken. Omdat ik mijne gedachten niet af kon trekken van mijn geliefde, verweg in het klooster."

„Voortaan zal zij vlak bij u zijn, als u 't wilt; daar aan die tafel zal ik mij een hoekje maken."

Zij wees naar den hoek vóór het raam, waar een kleine ronde tafel stond met een sofa en twee donker bekleede stoelen.

„Ik zal de kamer hiernaast als boudoir voor je laten inrichten," ijverde de Mirabeau, maar Henriëtte schudde het hoofd en betuigde:

„Dit hoekje zou mij liever zijn. Voor de uren, waarin u alleen wilt zijn, blijft mij wel een ander plekje in huis. Toch, wanneer u mij dat hoekje niet kunt geven ..."

Hij omving haar met zijn armen.

„Alles, alles kan ik je geven, mijn liefde. Maar 't schijnt mij bijna te veel, dat je daar

Sluiten