Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zijn bruid zal binnenvoeren in haar slaapvertrek; in zijn hart stonden bruidegoms-voornemens op, als zou naast de geliefde vrouw voortaan niets meer voor hem bestaan.

Heel zijn innerlijk wezen kon opgaan in zulk een stemming, zoodat de stemming alle tijdelijkheid verloor, en in zijn schatting uitdijde tot een gevoel, dat hij door alle eeuwigheid mede zou dragen.

Zóó had hij ook in vroegere liefden, bestemd na verloop van tijd te vervagen en te vervluchtigen, het eeuwige gevoeld en voor het eenig ware gehouden, zóó deed hij beloften, in de vaste overtuiging dat niets in der eeuwigheid de vastheid ervan schokken zou en schond ze later zonder wroeging, met een glimlach zelfs voor de tijdelijkheid en het wankele ervan.

Zóó kon een stemming van wanhoop hem eeuwig lijken en hem tot voornemens brengen, die mèt de wanhoopsstemming vervluchtigden.

Hier was niets in van opzettelijk bedrog of veinzerij; slechts een misvatting tusschen wat blijvend was en tijdelijk, zooals vele artistiek aangelegde naturen ze gemaakt hebben door

Sluiten