Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hij streelde haar hoofd; zette zich naast haar in een stoel.

„Je bent mijn goede engel, liefste," vleide hij.

„Een strenge engel," ga£zij schertsend terugEn schalks fluisterend : „ik ga een aanval wagen op den stal."

„Hoe dat?"

„Vanmiddag was hier de leverancier van voer voor de paarden. Hij eischte betaling van zijn rekening, die tot geen klein bedrag is gerezen. Om die som te betalen, zullen wij de paarden moeten verkoopen." „Verkoopen ? En dan ...?" „Wandelen wij of nemen een fiacre." .„Dat gaat niet!" viel hij uit. „Waarom niet ?" vroeg zij met een glimlach. „Ik heb nooit een paard of koets bezeten en ik geloof, dat er in het leven van den comte de Mirabeau ook vele tijden geweest zijn..."

Nu lachte de Mirabeau. „Maar geen tijd, waarin ik niet gewenscht heb ze te bezitten."

„Dan zal de wensch opnieuw de plaats van het

Sluiten