Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

klaarde hij. „Hij kan het land later van nut zijn."

De lof had Henriëtte goed gedaan en zij keek met iets als verlangen uit naar een bezoek van Préveux, als zou zich, wanneer de twee mannen in haar gezelschap en in vriendschap en waardeering samenkwamen, een illusie van haarzelve verwezenlijken.

Eindelijk, op een middag in het eind van Jali, werd hij aangediend.

Henriëtte Amélie had haar gewone plaats hl de werkkamer ingenomen; de Mirabeau was na het diner uitgegaan, om in de bibliotheek der Sorbonne eenige werken te leen te verzoeken.

Op zijn gewone ietwat schuchter-onhandige wijze kwam Préveux binnen, mompelde een bijna onhoorbaren groet en boog; Henriëtté schreed hem onbevangen tegemoet, en welkomde hem met vriendelijke woorden.

„Monsieur de Mirabeau heeft u gemist," verweet zij schertsend.

Préveux vond niet onmiddéllijk een verontschuldiging om zijn wegblijven te verklaren.

„Ik wist, dat Monsieur le comte op reis

Sluiten