Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

haar plotseling behoefte, den vriend iets van hare motieven te doen begrijpen.

En ook wilde zij wat hinderde uit den weg hebben en dit was alleen mogelijk wanneer vrij-uit met woorden aan dat hinderlijke geraakt was.

Dus begon zij: „Er is voor mij veel veranderd sinds onze gesprekken in de spreekkamer van het klooster."

Préveux knikte en wendde de oogen af.

„Waarlijk Madame. Ik wist niet dat u het voornemen had..."

„Ik had geen voornemen te dien opzichte," viel zij in, „maar dikwijls worden wij door een hoogere macht gestuurd, zooals wij meenen niet te willen. Ik heb ingezien, dat bier mijn bestemming lag. En onze bestemming kunnen wij niet ontgaan."

„Gelukkig wie vrij is, zijn bestemming te volgen," verbeterde hij.

„Ik geloof, dat wij moeten zeggen; gelukkig, wie hét doen kan, zonder andere banden te verbreken. Want volgen moeten wij. Maar menigmaal kost het pijn. Wat mij betreft, ik was vrij; niemand had recht op mij, tenzij ik-

Sluiten