Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

eerbiedige hoffelijkheid. En herinnerde zich in hetzelfde moment, hoe de Mirabeau hem verteld had, dat zijn vriendin een dochter was van een Hollandschen edelman. Waarlijk, zij deed haar afkomst eer aan.

„Zoudt u mij toe willen staan, u iets van het park te laten zien?" vroeg hij hoffelijk.

En Henriëtte stemde toe: „u zoudt mij geen aanlokkelijker voorstel kunnen doen."

Terwijl zij de dun caschmiren shawl laag om hare schouders sloeg, zoodat de einden over haar benedenarm vielen, sprak Sir Gilbert voort over het park. In ieder gebaar, in ieder woord bijna legde hij de hoffelijkheid, die hij tegenover zijn gast verschuldigd was; het bedroefde hem bijna, Madame de Néhra in den waan te laten, dat hij alleen om haar tegenwoordigheid de Mirabeau niet op het kasteel logeerde, doch bij durfde niet roeren aan Lady Elliott's afkeer voor de Mirabeau zelf. Hij begreep, dat dit Henriëtte nog pijnlijker zou treffen dan nu zij alleen haar onwettige verhouding als beletsel begreep.

Terwijl Henriëtte naast Sir Gilbert door het park schreed, den aanleg bewonderde en

Sluiten