Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De gastheer vertoefde gaarne in Henriëtte's gezelschap en nam zich tot gewoonte, des morgens, wanneer hij zijn rondgang door het park maakte, de boschwachterswoning binnen te gaan om daar op zijn beurt gast te zijn.

Dan genoot hij er van Henriëtte's eenvoudige vriendelijkheid, van haar glimlach, van de soepele gratie harer bewegingen, van het kuischvoorname, dat haar scheen te omgeven als een eigen sfeer.

Ook de Mirabeau's geestigheid, en de charme van zijn woorden stelde Sir Gilbert meer en meer op prijs; waar Henriëtte's genegenheid voor den zooveel ouderen man van dikwijls terugstootend uiterlijk hem eerst een onmogelijkheid had toegeschenen, leerde hij allengs begrijpen, dat die man, waar hij wilde, de macht bezat, anderen aan zich te binden.

Was de vriendschap van hemzelve en van zijn broeder Hugh daarvan niet het bewijs? Een vriendschap die zij door de jaren heen meegedragen hadden eh die plotseling weder tot uiting was gekomen?

Intusschen verheelde Sir Gilbert 'zich niet,

Sluiten