Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

beneden zou halen; onder hen waren vele obscure elementen, die Henriëtte Amélie intuïtief tegenstonden en wier invloed zij vreesde als een rem voor de Mirabau om te stijgen tot de hoogte, waartoe hij bestemd was.

In de stilte, gevolgd op hun gesprek, overpeinsde zij de mogelijkheid, naar Frankrijk terug te keeren; met iets als heimwee dacht zij aan Parijs en voelde Londen als een vreemde, bijna vijandige stad.

De Mirabeau nam haar waar over de tafel heen; zijne vingers spelend met zijn gouden snuifdoos. _L

Plotseling zeide hij:

„Wij gaan naar Frankrijk terug, Jet-Lie."

Henriëtte keek verrast op en een glimlach overzonde hare trekken.

„Onze gedachten waren weder op hetzelfde gericht. Ik dacht juist met verlangen aan Parijs."

„Wij zullen er heen terugkeeren. Ik heb hier veel geleerd : ik ken Engeland nuendeEngelschen. Ik weet wat zij op ons voor hebben in vrijheid van wetten, maar hoe zij in karakter en in beschaving achterstaan bij ons.

Sluiten