Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Ik heb zoo iets vernomen, Madame," gaf hij toe. „En ik bewonder het in u, dat u terwille van een vriend," zijn stem gaf licht ironischen nadruk aan het woord, de „reis van Londen naar Parijs en van Parijs naar Versailles hebt gemaakt."

Henriëtte wendde hare oogen niet af. „Men kan zich ganschaaneen vriend gewijd hebben, Excellentie," sprak zij zacht.

De Breteuil knikte en streek met zijn blanke, ietwat rimpelige vingers over zijn pruik. Een oogenblik bleven zijn oogen op Henriëtte's gelaat rusten.

„En uw verzoek?" vroeg hij vriendelijk. „Is de vrijheid voor den comte de Mirabeau ongehinderd den voet in Frankrijk te zetten. Toen ik in Parijs aankwam, hoorde ik geruchten, dat die vrijheid bedreigd wordt."

„Inderdaad, er is reden voor die geruchten. De comte de Mirabeau heeft werken geschreven, die een gevaar opleveren voor het absolute korungschap, dus voor den staat."

„Mag ik u een vraag doen Excellentie?" ver-

Sluiten