Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Ik heb je raad niet noodig," sprak hij effen. En beduidde met een hoofdknik dat de ander heen kon gaan.

Toen hij alleen was gebleven, snoof hij op zijn beurt de parfum in van den brief. En dacht aan het boudoir der vicomtesse en aan de passie, die zij in hem had gewekt.

Een hartstocht voor oogenblikken en waar niets meer van over was. Als de herinnering. Of ... misschien ...?

Hij had maanden achter den rug van intens werken, waarin Henriëtte's lief-teedere, zorgende genegenheid de uren van rust vulde en hem onder het werken het warmende bewustzijn gaf van een innig klaar geluk, zooals hij nimmer gekend had.

Ook in de uren en dagen van onrust, die bij zijn temperament steeds volgden op tijden van ingespannen werken, dagen waarin hij kregelig was of gedrukt, had zij afleiding voor hem gezocht door vrienden te nooden, met wie de Mirabeau zijn toekomstplannen kon bespreken of door met hem de opera te bezoeken, waarin zijn liefde voor muziek groot

Sluiten