Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Nu, in zijn stemming van onvoldaanheid, wekte het briefje van de vicomtesse prikkelende herinneringen in hem op.

Madame de Priaville had klaarblijkelijk aan hun korte liaison sterker heugenis bewaard dan hij. Of misschien zelfs leefde in haar meer dan de heugenis alleen ? In hem zou het gedoofde vuur niet meer aangloeien, maar het kon pikant zijn, nog eens met haar samen te komen.

Hij streek' zich langs het voorhoofd en in zijn oogen vonkte een schittering. De vicomtesse was mooi en haar kwijnende blik maakte haar interessant. Vooral op het oogenblik, waarin dat kwijnende plotseling, als door een toover, verdween, en in de vrouw het dier opstond, dat lokte en vasthield.

De Mirabeau beet zich op de lippen.

Hij zou niet gaan : Jet-Lie kon er zich door gekwetst gevoelen. Want voor haar waren de salons der vicomtesse natuurlijk gesloten.

De Mirabeau glimlachte bij het denkbeeld, dat de vicomtesse Henriëtte ver beneden zich beschouwde. Terwijl Henriëtte in waarheid torenhoog boven haar uitrees.

Sluiten