Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kleeding en meubels een ander vertrek scheen dan waarin hij het vorige jaar met haar samenkwam.

De wanden waren bekleed met Indische zijde in oud-gouden tint; van de zoldering hing een koperen Turksche lamp af, waarin een grillige vlam speelde.

De gastvrouw droeg een zijden huisgewaad, blauw glanzend als de halsveeren van de pauw en de pauwveeren in haar gepoederde kapsel verleenden haar iets exotisch.

Zij toonde zich verwonderd noch verblijd over de Mirabeau's komst, eer school in haar oogopslag iets als verwijt.

En dat verwijt klonk door in haar stem, toen zij zeide:

„Ik had niet gedacht, dat de comte de Mirabeau zóó algeheel een gastvrije woning zou vergeten."

De Mirabeau vertrok zijn mond in den charmeerenden glimlach.

„Vergeten doe ik nooit iets, vicomtesse. Slechts werd mijn tijd door tal van bezigheden te zeer in beslag genomen om..."

„Dankbaarheid jegens mij te koesteren," viel de vicomtesse in.

Sluiten