Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

te leeren kennen eer het gedrukt wordt."

„Ik kwam ze Monsieur de Mirabeau voorlezen !" viel de jonge man uit met plotselinge drift. „Hij had ze moeten hooren."

Een paar seconden schouwde Henriëtte den jongen man in het gelaat. En plotseling door intuïtief combineeren van schijnbaar nietige gegevens, begreep zij, dat Préveux' verdriet op een of andere wijze in verband stond met de oorzaak van de Mirabeau's gedruktheid. Het combineeren in haar brein was zoo snel geschied, dat zij zich den loop van hare gedachten niet bewust werd; het scheen een openbaring als een weerlicht door haar heen geflitst: Préveux wist iets van de vrouw, die de Mirabeau tot zich had getrokken en zijn sonnetten bevatten een waarschuwing aan den ontrouwen minnaar, waarvoor hij de Mirabeau hield.

In hetzelfde oogenblik had Henriëtte haar houding bepaald.

„Bewaar ze dan tot de comte weder thuis is," raadde zij vriendelijk. „Dan kunnen wij er tezamen van genieten."

Sluiten