Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

een paar kussens; op haar knieën lag een boek, waarin zij gelezen had; een guéridon, binnen het bereik van haar hand, droeg een glas wijn en een geslepen flacon met verfrisschend reukwater; ook lagen er noodend een paar perziken op een blauw porceleinen bord en een bosje donkere viooltjes wademde frisch-zoeten geur uit.

Henriëtte Amélie had de oogen half gesloten in droomerig peinzen, haar fijn-belijnde gelaat, met niet dan een zweem van rood over de bleekheid der wangen, scheen pastelachtig teer tegen den donkergrijzen achtergrond van het kussen; door de blanke huid der handen schemerden-blauw de aderen.

Achter haar lagen weken van zware ziekte, hevige koortsaanvallen, waarin haar leven dreigde verslonden te worden; nu was de koorts geweken, bleef alleen nog tde zwakte, die slechts langzaam door haar jonge levenskracht overwonnen werd.

Want een droefheid hield de opleving der volle levenskracht tegen, de herinnering aan een vlijmend leed, dat haar ook in de waan-

Sluiten