Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

jes bewogen reeds in de richting van de sofa.

„Ja, ja, dat mag," stond Henriëtte vriendelijk, toe en stak haar hand uit.

„Is Maman Jet-Lie niet meer ziek?" vroeg het kind.

„Neen Coco; alleen nog een ietsje zwak."

„Dan moet je wijn nemen."

Parmantig lichtte hij het glas van den guéridon en reikte het aan Henriëtte.

Om het kind niet teleur te stellen nam zij een klein teugje.

„Monseigneur heeft gezegd, dat je alles op moest drinken, Maman Jet-Lie," drong het kind aan. Maar Henriëtte weerde af: „vanavond. Wil "Coco even schellen? Het vuur gaat bijna uit."

„Is Maman Jet-Lie koud? Dan zal Coco je toedekken."

Met moeite sjorde hij de donzen deken, die van de sofa was gegleden omhoog, dekte ze over Henriëtte heen, trachtte met zijn handjes de weerbarstig-dikke punten in te stoppen. Toen. schelde hij, sleepte een voetbankje aan en liet er zich op neer, zijn hoofdje gesteund tegen Henriëtte's canapé. Haar vingers streelden zijn

Sluiten