Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

die dicht bij de canapé stond geschoven.

„Is er bezoek geweest?" informeerde hij.

„Niemand. Ik bleef den ganschen namiddag alleen."

„En die viooltjes?"

Hij knikte in de richting van den guéridon. „Die bracht Préveux."

Het antwoord klonk rustig en Henriëtte wendde de oogen niet af.

„Dus hij heeft je bezocht 1" stoof de Mirabeau op.

Henriëtte schudde het hoofd.

„Hij gaf die viooltjes af aan Thérèse. En een gedicht. Het ligt in dat boek."

De Mirabeau bukte zich haastig, greep het boek, sloeg het open, waar een los blad papier lag.

Henriëtte richtte zich op, legde haar hand op zijn arm.

„Gajbriël," sprak zij zoo ernstig-dringend, dat hij gedwongen was haar aan te zien.

Haar sereene, diep-blauwe oogen blikten zonder wijken in de zijne, die, somber-begeerig, schenen te vragen.

Sluiten