Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tegenwoordigheid; nu scheen de gedachte aan de andere den ondergrond te vormen van zijn veranderlijke stemming en van zijn houding tegenover haar.

Henriëtte's oogen waren weggedwaald van het doovende vuur en bleven rusten op de Mirabeau's gebogen hoofd.

Hij keek op, vroeg vriendelijk:

„Wil je niet naar bed gaan, Jet-Lie? Je lijkt vermoeid."

Zij schudde het hoofd.

„Liever blijf ik hier. Vordert je werk?"

Hij schouderschokte.

„Niet zooals ik zou wenschen. Mingedachten zijn tezeer vervuld van andere dingen."

Zij waagde de vraag :

„Waarom spreek je niet eerlijk met je vriendin over die andere dingen?"

Met een ruk schoof hij zijn stoel achteruit, sprong op en het zich neer in een stoel tegenover haar.

Een oogenblik blikte hij haar strak aan.

„Je kent ze!" stootte hij norsch uit. „Als die kerel, die Pegasus-ruiter, hier is geweest, is

Sluiten