Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

En met kracht zijn ontroering bedwingend, ging hij terug naar zijn schrijftafel.

Henriëtte stond een oogenblik roerloos, haar ééne hand gesteund op de tafel, hare oogen half gesloten in een gevoel van duizeling.

Toen schikte zij haar kapsel terecht en stak zonder er zich rekenschap van te geven, de speld die haar fichu bijeenhield, wat hooger, zoodat de kant enger borst en hals omsloot.

„Goedennacht," fluisterde zij, liep op zachte voeten naar de deur.

Hij, nauw hoorbaar, wenschte terug: „goedennacht."

Den volgenden morgen ontweek hij haar bijzijn. |

Zij zocht hem op in zijn werkkamer, vroeg Dumont vriendelijk, hen een oogenblik alleen te laten.

Zonder zelfs de Mirabeau te raadplegen, rees Dumont terstond op en ging buigend heen. Ook hij, als allen uit haar omgeving, koesterde voor Madame de Néhra een bijna devote vereering.

Sluiten