Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zichzelve zwak en mat naast die vrouw, als onmachtig met haar den strijd aan te binden.

De Mirabeau had, nadat de naam hem over de lippen was gekomen, vergeefs getracht zijn opwinding meester te worden; hij beet zich op de lippen, balde de vuisten, trok zijn voorhoofd samen, zoodat de strak gebogen wenkbrauwen elkander raakten. Eindehjk zich niet kunnend bedwingen, begon hij:

„Zij laat mij niet los; zij maakt iets in mi) wakker dat jij niet weet te raken. Zij is niét goed en heilig en rein als jij» maar geestig en gepassionneerd... Het is alles een chaos in mij! Al maanden lang ! Sinds zij in mijn leven is gekomen. Ik ben gebonden en jij maakt mi) niet vrij I"

Als machteloos sloeg zijn hoofd voorover op de schrijftafel.

Toen stond in Henriëtte Amélie de oude toewijdende kracht op; zij veerde op uit haar stoel, en legde haat hand op zijn gebogen rug.

„Weet je niet, hoe je mij alles bent ?" vroeg zij innig. „Hoe alles in mij zich aan je gehecht heeft?"

Sluiten