Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

te blijven. Haar had een schuchterheid bevangen tegenover hem, die zij onoverwinnelijk wist.

Nu, geschokt door de tijding van zijn bijna plotselingen dood, was een zachte treurnis in haar hart ontwaakt. En een pijn van zelfverwijt.

Zij wist hoe de Mirabeau in de laatste jaren zijn toch reeds zwakke gezondheid had vernield in overmatig werk en in wilde uitspattingen en de gedachte stond onafwendbaar, onverbiddelijk in haar op, dat haar zorg hem voor dat overmatige bewaard zou hebben.

Wanneer zij minder fier- was geweest, maar geduldiger, zachter, nog meer toegewijd, dan zou zij toch misschien op den duur hem herwonnen hebben. En hij zou niet weggerukt zijn midden in zijn werk, terwijl de oogen van Europa in verwachting op hem gericht waren.

Maar — gaf zij toe — zij had niet anders gekund. Zij waren van elkander weggedreven als door een wig.

Luisterend hief zij het hoofd: in de verte

Sluiten