Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zijn gedrenkt! Goethe's eigen houding tegenover de wereld, de bron en oorzaak van z ij n onvreê blijkt het best uit zijn later te bespreken Prometheus-fragment — en dan is er natuurlijk van jongsaf een hooggestemd en hooggespannen intellectueel en artistiek enthousiasme, dat hem tegen de officieele kunst en de officieele geleerdheid doet woeden, en waardoor in zijn oog elke critiek op zijn idool Shakespeare een heiligschennis wordt, die niet ongewroken mag blijven.

Faust is die vrije, moderne persoonlijkheid — waartegenover Wagner, de geleerde, den geest des tijds vertegenwoordigt — ;.n Faust is wel de intellectueele ambitie grenzeloos, daar hij zich drager van het goddelijke weet —, maar hij is niet als Wagner pedant, hij vindt volstrekt niet dat hij het reeds zoo „herrlich weit" gebracht heeft, en ontveinst zich evenmin wat het als symptoom beduidt, dat hij voor den Aardgeest sidderde! Wagner acht zich, naar maatschappelijken trant, veel meer dan Faust boven het landvolk verheven, deze laatste ondergaat de gelijkheid in gemeene nietigheid — in genen weegt de distinctie van zijn poovere geleerdheid zoo geweldig! En terwijl Faust de vogels hun wijde vlucht benijdt, verklaart Wagner, met zijn neus in den wind, dat hij de vlucht „Von Buch zu Buch, von Blatt zu Blatt" veel belangrijker vindt.

In Faust leeft nog hetzelfde hartbenauwende leed om. maatschappelijke en wereldsche beperkingen van zijn „jongeren broeder" Werther, van zijn verwanten, de Schillersche helden, maar uitgegroeid tot een verzet tegen elke beperking, een heimwee naar het Eeuwige, naar universeel kennen en aanschouwen. Zóó breekt, in den tot rijpheid wassenden menschelijken geest, de Eenheid in het naderen der zelfopheffing, één voor één de begrenzende kerkers, heft één voor één de gesteldheden op. Maar de-

Sluiten