Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

val van Napoleon en de Restauratie der Bourbons tot bekroning, naar ons inzicht beteekent in het rhythme der afwisselende zelfherkenning en zelfontvlieding van de Eenheid, welk moment daarvan ze weerspiegelt, hopen we in een volgend hoofdstuk aan haar verschijnselen na te gaan, voor het oogenblik willen we alleen de buitenzijde dier verschijnselen schetsen, ten einde te doen zien, in welke maatschappij zich tweeërlei slag van menschen naar hun aanleg öf radeloos rampzalig öf volkomen gelukkig konden voelen — in welke maatschappij Walter Scott een Tory was en een „geloovig Christen", Byron en Shelley revolutionnairen en „Godloochenaars".

Want in het begin der negentiende eeuw, onder de verwarring en verwikkeling der Napoleontische oorlogen, te midden van troebele woelingen in het kunstzinnige, het religieuze, in elk gebied, strijdt de moderne mensch den laatsten worstelstrijd voor zijn definitieve moreele bevrijding, pleit Prometheus zijn laatste pleidooi voor zijn definitieve moreele rehabilitatie — blaast het blinde geloof in gestelde machten, het autoriteitsgevoel, de critieklooze gezagsonderwerping den laatsten adem uit, na een laatste fanatisch-felle opflikkering, ontmoeten elkaar voor de laatste maal de vertegenwoordigers van het oude geestelijke complex en die van het nieuwe, Jupiter-aanbidders en Prometheus-vereerders als althans nog zedelijk-gelijkwaardigen — in de voor den tweeledigen geestesstroom zoo karakteristieke persoonlijkheden Byron en Walter Scott.

Na het revolutionnair schrikbewind woedde het reactionair schrikbewind over geheel Europa en naarmate te uitsluitender „geldkast en titel" werd bedoeld, werd er te luider „Kerk en Koning" geroepen.

We hebben gezien, dat in elke collectiviteit „geldkast en titel" samenvallen met „Kerk en Koning", of wel belangen

Sluiten