Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

:fait Je bien sains empêcher le mal — et maintenant, moi, père, que ne donnerais'-je pas pour qu'il y eut au monde un être capable de me rendre mon fils en de punir juridiquoment 1'insulte faite a ma fille? Mais pourquoi empêcheraiton le mal qui m'arrive, quand je n'ai pas empêché celui qui arrivé aux autres, moi qui en avais le pouvoir...?"

Maar ondanks deze vleug van zelf-erkenning, krasser -dan waartoe de moesten komen, is Philippe Strozzi toch het beeld van den ,idealist" die zichzelf niet kent en het leven niet kent, tegenover het troostelooze inzicht van den jongen Lorenzo.

Voor dit inzicht gaf bij het „geluk der braven," geloof in zichzelf en in anderen, gaf bij den schijn van eigen deugd en vlekkeloosheid prijs. Uit het gesprek tusschen Catherine en Marie, zijn moeder en zijn zuster, leeren we wat hij was, uit dat tusschen hem en Philippe Strozzi wat hij werd. ... Un saint amour de la vérité brillait sur ses lèvres et dans ses yeux noirs. II lui fallait s'inquiéter de tout, dire sans cesse: „Celui la est pauvre, celui la est ruiné; comment faire?" Et cette admiration pour les grands hommes de son IPlutarque ...!"

Dit van zijn moeder tegen zijn zuster.

En hij van zichzelf tegen Philippe:

„Quand j'ai commencé a jouer ma róle de Brutus moderne, je marchais dans mes habits neufs de la grande confrérie du vice comme un enfant de dix ans dans 1'armerie d'un géant de la fable. Je croyais que la corruption était une stigmate, et que les monstres seuls le portaient au front..."

Het geloof van den twintigjarige, het oude geloof van de zeventiende eeuw! Maar Lorenzo leerde beter. 1'Humanité souleva sa robe et me montra, comme a un adepte digne d'elle, sa mionstrueuse nudité."

Maar nog iets schrikkelijkers ervoer Lorenzo. Om den

Sluiten