Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de moderne koppen en kopstukken toegankelijk. En de zoo geliefkoosde ontwikkelingsgedachte mag er allerminst aan ontbreken.

Dat noodzakelijk grensbepalend dogma is de fictie van " den klassestrijd.

Die leer, welke het streven naar de vervulling van bepaalde stoffelijke eischen en oogmerken een schijn van. bovenpersoonlijke noodwendigheid verkenen moet, is het Historisch Materialisme.

Beide produceerde de geest van Marx; krachtens zijne bouw en functie, beide zijn geboren uit de eeuwige nimmerfalende instincten van den machtigen organisator, niet uit het scheppend Begrip van den dialecticus. Hoezeer de behoefte aan — en derhalve het ontstaan van — zulk een algemeene leer, die voor de leden van een organisatie depersoonlijke, innerlijke waarheid der volslagen individuen uit het dan verstreken tijdperk vervangen moet — samenhangt met het ontstaan eener organisatie, blijkt uit voortbrengselen als de „Christelijke Topografie» van Cosrnas. Indicopleustes, in het midden van de zesde eeuw, als een „wetenschappelijke" objectieve bevestiging van kerkelijke dogma's gegeven, en uit de met hetzelfde oogmerk geschreven, aan dezelfde behoefte beantwoordende „Politique thee de la Sair^Ecriture" van Bossuet. Op deze „bewijsvoeringen" konden zich de getrouwe Katholieken in de polemiek met geleerde ketters beroepen — juist zooals zich de socialist van de leer van Marx bedient, en zich daarbij nog verbeeldt, dat bij „objectief" en „wetenschappelijk" isboven den gevoels-socialist, als had hij ooit het gemeenschappelijk dogma aan zijn persoonlijk inzicht en zijn persoonlijk bevinden getoetst en gecontroleerd!

Dit wil niet zeggen, dat het „Historisch Materialisme" met „houdbaar" zou zijn — de gedachtekracht en de.-

Sluiten