Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

was het resultaat: mislukking, volkomen insipide onbelangrijkheid.

Een typisch voorbeeld daarvan is Friedrich Schlegel's „Lucinde", 't welk in het Duitschland van ruim honderd jaar geleden zulk een schandaal maakte en dat een eigenaardige zijde van mdividualisme vertoont: den Lof van den ongebreidelden Willekeur. Al is dus de grondslag geheel anders, de „levenshouding" van Julius en Lucinde is overeenkomstig aan de leverishouding van Brotteaux — ook zij' stellen zich buiten de menschheid, buiten haar wanen en haar getob, niet door een beter inzicht in het bedrieglijke en doellooze daarvan, maar door een gevoel van eigen superioriteit — ze ziJn daarbij consequent en het resultaat is: platte, ormoozele verveling, leegheid en onbelangrijkheid, een enghartig, egocentrisch opgaan in zichzelf en in elkaar, een matelooze ijdele zelfverheerlijking en verheerlijking van hun nog ongeboren kind. — „Würdest du für deine Tochter, wenn es eine Tochter ware, heber das Fortrat oder dieLandschaft wahlen?" — een voortdurend constateeren hoe bijzonder ze toch wel zijn en op hoe bijzondere manier ze elkaar toch wel liefhebben.

Oscar Wilde heeft helden gegeven, die aan Schlegels.Julius" doen denken — hij is, in den Lof van den Willekeur, verder dan de Duitsche romanticus gegaan, de Lof van den Willekeur werd de lof van het Kwade, van den slechte, die zich boven den gemeen en man en den gemeenen maat verheven, Uebermensch waant in zijn brutaal egoïsme, en wiens superioriteit staat en valt met het geld, waarvoor hij zich de kleederen en boeken en parfums en kunstvoorwerpen, de ruimte en den tijd koopt, die nagenoeg de eenige componenten van zijn zoogenaamde „verfijning*' zijn En ook de helden van Wilde zijn consequent — en ook zij zijn, losgemaakt van het briljante bijwerk, insipide, onbelangrijke

Sluiten