Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

in- een klein, eenvoudig verhaaltje, dat „The Inn of Tranquillity" heet en waarin hij, zooal niet ten volle en met zijn begrip, dan toch in aanleg en niet zijn intuïtie — want hij is meer dichter dan dialecticus — het moderne Prometheusprobleem zooals het algemeen wordt gevoeld voor zichzelf heeft opgelost.

Ook hier stuiten we weer op het typisch-moderne conflict tusschen „inzicht" en „voorkeur", 't welk ook dezen lichtbewogen, zij het ook meestal latent, zich verwonderenden geest — uit de verwondering komt de wijsheid, leerde Plato! — altijd door bezig houdt en tour ment eert. En als hij dus op een eenzame plek aan de Italiaansche kust — een „Odyrisean coast; on such a cliff might Theocritus have lain, spinning bis songs" — alleronverwachtst een veramerikaniseerden Italiaanschen hotelhouder ontmoet, eigenaar van een grammophoon, een dikke sigaar en een jachtgeweer," waarmee hij kleine zangvogeltjes schiet, trotsch op zijn ,man-vande-wereld"-zijn, op zijn ondernemingsgeest, zijn slimheid — dan wordt die speculatieve, mijmerzieke geest, gedwongen tot denken over het vreemde contrast tusschen dien man en zichzelf, dien man en den geest van die plek, en over „the other incongruities of existence — the strange, the passionate incongruities of youth and age, wealth and poverty, life and death, the wonderful odd bed-fellows of this world — all those lurid contrasts which haunt a man's spirit till sometimes he is ready to cry out: „Rather than live where such things can be, let me die."

Hoevele malen wordt de mijmerzieke, speculatieve geest gedreven in dezelfde engte en hoeveel malen weerlegt hij zichzelf en houdt zich voor dat „such things must be".

And I lay on my back and looked at the sky ...

„And yet", I wondered, „though my friend and I may be equally necessary, I am certainly irritated by him, and shall

Sluiten