Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Maar wie eerder en wie oprechter dan degene, die juist in de aanschouwing van het komen en gaan, het bloeien en welken der momenteele, der individueele waarheden den zuiverst en lust heeft leeren smaken, wie eerder dan die zal het betrekkelijke en vergankelijke van eigen waarheid, van eigen formule met een rustig hart erkennen? Ook wij zijn geen „vrij-denkers", ook ons begrijpen reikt niet verder dan onze functie tot het Absolute gaat.

Ook de „Inn of Tranquillity" is maar een tijdelijk verblijf

— en draagt haar naam met recht. Het is een „herberg" en geen huis — de „rust" is er de rust tusschen twee stormen

— kortstondige luwte tusschen twee bewogen getijden. Men toeft er een o ogenblik als om op adem te komen, maar twee deuren, die uit het Verleden, en die naar de Toekomst, staan er altijddoor tegen elkaar in geopend: het trekt er fel in „the Inn of Tranquillity".

Doch men krijgt er althans niet de zoete drankjes van „optimisme" en „idealisme" geschonken, die het geweten van den onnoozele verdooven en afstompen tot laffe zelfbehaaglijkheid — evenmin de scherpe dronken, die den kortzichtige opwinden tot een ni ets-onderscheidende razernij van zelfoverschatting — noch worden er de onverteerbare schotels opgedischt van „wetenschappelijk-vaststaande feiten", „onomstootelijke bewijzen" en „incontestable trutbs". - En wie er toeven wil, heeft zich reisvaardig te houden om op den eersten roep weg en verder te trekken naar verdere, onbekende, in nevelen gehulde, nooit betreden streken.

Daar geldt het woord:

„The readiness is all...."

EINDE.

Laren, 1915—1919.

Sluiten