Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

uit zijn leven, dat zich nooit meer herstellen zou. Jetje was het laatste lieve, dat hem aan zijn verleden bond, zijn heerlijk, mooi verleden. Nu voelde hij zich vereenzaamd en verlaten ... zonder iemand, die hem begreep, en die zijn fouten beschermend-teeder bezag met een goede vergevende liefde.

In de verhouding tusschen hem en Annemarie was in den laatsten tijd iets hards, iets stugs gekomen, dat zich eer te verergeren dan te verminderen scheen. In hun huwelijk had Annemarie hem veel te vergeven gehad, en zij had dit ook altijd gedaan, z|j het uit een gevoel van noodzakelijkheid, omdat hun omgang anders verder onmogelijk zou zijn. Maar het voorgevallene tusschen Jetje en hem had haar het diepste gegriefd, en dat kon zij nooit vergeten. Het plotselinge vertrek van Jetje had Annemarie veel doen vermoeden, en het voorgoed weg-blijven van Jetje haar alles doen begrijpen. Tevergeefs had hij dit aan Jetje geschreven. Zjj antwoordde slechts: Ik kan niet anders. Ik kan den schijn niet bewaren. Als Annemarie alles begrgpt, dan zal ze me dankbaar wezen, dat ik ben heen gegaan.

Maar bij al haar waardeering voor Jetje, die Annemarie inderdaad voelde, was er een doffe rancune in haar achter-gebleven tegen hém. Zij had aan zijn veranderd wezen na Jetje's vertrek gezien, dat er iets was gebeurd, wat hem diep bedroefde, en toen zij een verklaring van hem eischte, en hij haar alles had bekend, half uit

Sluiten