Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Asten's; Joost had hem met hen in kennis gebracht, en natuurlijk was het hem in 't eerst een verluchting geweest, toen de firma zoo gereede Aechtenskerke hypothekeerde en over-hypothekeerde. Maar...! 0, hij kreeg grijze haren bij de gedachte, dat de van Asten's bezig waren hem in te spinnen in een web, waaruit hij nooit meer zou kunnen ontkomen, dan nadat hij, het slachtoffer, volkomen was uitgezogen. Maar wat kon hij doen? Het was of hjj zijn heole leven was voort-geduwd op een weg, dien hij eigenlijk niet had willen gaan... En daarom boog hij maar alleen zijn hoofd, als Annemarie hem verweet.. . Want zij had immers geluk? Helaas, iedereen, die hem verwijten deed, had gelijk...

Nog beefde hij van een innerljjk niet te bedwingen nervositeit, als hg aan de scène dacht, die Annemarie hem had gemaakt, toen de kist met zilverwerk werd thuis-bezorgd. Want daardoor had zij veel, eigenlnk alles begrepen, en niet gerust, vóór zij hem de bekentenis volledig had ontwrongen. Op de hartstochtehjkste wijze had zij hem zjjn borgschap verweten, zij had uitgeroepen, dat hij niet rusten zou, eer hij zijn vrouw en zjjn kinderen tot den bedelstaf had gebracht, en voor de eerste maal had zjj in de luidste klachten haar huweljjk met hem betreurd. Dat had hem diep ontroerd.

En daarbij kwam de angst voor de toekomst. Want zou, wanneer hij verplicht werd de borgstelling te voldoen, de inhoud van de kist wel zooveel waard zijn als dat bedrag? wel vijftig

Sluiten