Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

te maken. Hij moet anderen voor zich laten werken, hij moet hun hersen-intelligentie en hun productie-vermogen, hun werkkracht, en desnoods hun eergevoel, exploiteeren, en dat natuurlijk tegen minimum-salarissen.

Maar ^elf moet hij ook nooit rust kennen. Altijd in het oogenblik leven. Nooit één moment aflaten van je koppige arbeid van de eerste tot de laatste dag van 't jaar. Nooit vacantie. Nooit 'n seconde verslappen in je achtzaamheid. Overal 't oog op hebben, overal voeling mee houden, alles kunnen combineeren, snel je conclusies kunnen trekken, — de fortuin bij de haarlok weten te vatten op 't juiste moment. Dit is 't geheim van 't succes: 'n koperen kop, 'n jjzeren hart.

Cornelius luisterde naar Joost's vlotte vertellen, dat hem amuseerde en afleidde. Maar toch ook werd het hem daarbij soms bang om het hart. Want Joost zeide te gelooven, dat het van Asten's bedoeling was, om zich voor elk zijner zonen een „naam" te verzekeren, — „van Asten" was natuurlijk geen naam, — en zoo maakte hij zich meester van verschillende landgoederen.

Van Asten van Aechtenskerke ... Cornelius hoorde als een sombere voorspelling die combinatie. Zou niet eerlang... eerlang ...

Hij was gehecht aan Aechtenskerke, waar hij zoovele jaren van lief en leed had door-gebracht, waar al zijn kinderen waren geboren, en waar ook tijdens den cholera-tijd hij zijn zoontje Cornelius en Claesje en de kleine Annemarie, — het kind

Sluiten