Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

geschikt waren, om er druiven-moes van te bereiden, welke om uit de hand gegeten te wqrden... Hg zuchtte dan maar even licht, en trok zich terug in zijn kamer, waarvan hij de deuren sloot.

Cornelius stond in zijn kamer voor een muzieklessenaar, en speelde de viool-partij uit Beethoven's onvergelijkelijke derde symphonie, de Erolca. Bijna hef koozend leunde zijn kin op de viool, zijn Gasparo di Salo, die hem in den loop der jaren geworden was als tot een vertrouwden vriend. De viool klaagde zijn klachten, zong zijn stille, geresigneerde stemmingen uit; en dikwyls luisterde hij, bevreemd, ontroerd, naar zijn eigen fantasie├źn, die soms een schoonheid bereikten waarover hij zich verwonderde in diepe vreugd. Li zijn spel verloor hij zijn tegenwoordige leven, hij ging op in een ander, wondervol bestaan, zoo licht en zoo vol vrede, dat de herinnering er aan hem nog lang en troostend bij-bleef, ook . al waren de klanken reeds volkomen verruiBcht.

Hij stond in het midden van zijn groote donkere kamer, die slechts verlicht werd door den tweearmigen blaker op zijn muziek-lessenaar. Een eenzame figuur, opgaand in de zoete, stillende blijheid der muziek. Zijn hoofd werd beschenen door den zachten gelen schijn der kaarsen, die de scherp-gegroefde lijnen om neus en mond verdoezelde, en het vergrijzende haar weer blond deed schijnen. De oogen hadden een glans van weemoed en berusting, die innig was en schoon, en de bewegelijke linkerhand met de lenige vingers

Sluiten