Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Waarde Broeder!

Bij deze bieden wij U de hand der verzoening aan. Zoo zulks ook Uw verlangen is, komt dan morgen, Maandag 22 dezer des morgens vóór twaalf ure aan ons huis oj> de Geldersche kade. — U groetende noemen wij ons Uwe toegenegen zusters C. van Maugarny en A. van Everden.

Van huis, December 1850.

Hij sloeg de hand voor de oogen, en bleef zoo roerloos staan.

Maar een uitroep van zijn zoontje, die, wat angstig geworden, Papa! riep, bracht hem weer tot zichzelf.

— Ga je Mama roepen, beval hij het kind. Toen Annemarie kwam, zéér ongerust, reikte

hij haar zwijgend het briefje, en sloeg haar gade, terwijl zij las. Zij las en herlas de weinige woorden, en toen zij opkeek, trof het hem, dat de gewone hardheid van haar blik niet was verzacht.

En daarom zei hij wat hij dacht, met een stem, die een weinig trilde:

— Dit is de gelukkigste, dag van m'n leven, Annemarie.

Nog zeide zij niets; zij ging zitten op een stoel, en hield het briefje tusschen de vingers vast. En hij beschouwde haar, zooals zij daar zat, een nog heel knappe vrouw in de bloeiende kracht van haar leven; zij droeg een japon van paars-wollen merinos met een pelerine over de schouders en een zwart zijden schortje met bedrukten rand;

Sluiten